บทที่ 21 ดินเนอร์

ลลิตาระบายยิ้มจาง ๆ เมื่อเห็นเขาทำหน้าจ๋อย นั่นยิ่งทำให้อคินภัทรรู้สึกดุจดั่งว่า เธอยิ้มรับตามมารยาท

มือบอบบางจัดวางเอกสารบนโต๊ะให้เข้าที่ เป็นการเอาใจในวิธีของเธอเอง ที่ไม่ใช่มาคอยบีบนวดแตะต้องเนื้อตัว

อย่างคนสอพลอ ฉอเลาะ และนั่นคือเสน่ห์ที่ดึงดูดใจคนเรียบง่าย เงียบนิ่งอย่างเขาเป็นที่สุด เพียงมองเส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ